Jæja....nú er nýja árið gengið í garð og gott betur, kominn alveg 25. janúar. Það er nú margt og mikið búið að gerast á þessu nýja ári og restinni af því síðasta. Ég vill meina að þetta ár verði gott ár hjá mér þar sem talan 2010 er talan mín með smávægilegum lagfæringum. Þannig sem ég lít á þessa tölu út frá stjörnuspekinni...kannski er þetta bara mín speki (veit það ekki) en þá er 2+1=3 og hefur 3 alltaf verið mín tala. Ég nota hana mjög mikið og ef mér stæði til boða að taka 2,3 eða 4 smákökur af disk....þá myndi ég taka 3 kökur og segja "allt er þegar þrennt er". Þessi tala kemur víða við og ætla ég ekkert að fara að tíunda það neitt hér í smáatriðum en svona það helsta sem mér dettur í hug....þá voru vitringarnir 3, það eru 3 hliðar á þríhyrning, heilög þrenning og svo framvegis. Fyrir áhugasama er hægt að smella
HÉR og sjá meiri upplýsingar um töluna 3. Af þessum sökum, þá tel ég að árið verði gott ár og ég komist langt með það að lagast eða jafnvel verða góður af þessum flogum sem hafa verið að stríða mér síðustu 2 ár.....já síðustu 2 ár og er þetta sem sagt ÞRIÐJA árið sem ég gæti flokkast sem flogaveikur einstaklingur.
Margt meira er hægt að ræða um á nýja árinu....Ég til að mynda fékk smávegis vinnu sem ég er að fara að byrja í á morgunn. Ég veit ekki alveg nákvæmlega um hvað hún snýst nema svona í meginatriðum en það á allt eftir að koma í ljós. Þessi vinna er hlutastarf hjá Háskólasetrinu á Selfossi og er það ágætt að byrja rólega þegar maður er að koma sér aftur út í lífið eftir allan þennan veikindapakka.
Árið endaði nokkuð vel....Ég fékk hana Ásdísi mína heim og brölluðum við hitt og þetta saman, ásamt því að hitta fullt af fólki, bæði um jólin og eftir jól. Matarboð, jólaboð og ég veit ekki hvað og hvað. Reyndar voru síðustu dagarnir fyrir jól frekar strembnir hjá mér þar sem ég tók upp á því að byrja að dútla í skúrnum og smíða úr gleri og var orðið svolítið stress að ná að klára allar jólagjafirnar, þ.e. glergjafirnar fyrir jól

en það hafðist nú allt saman með smá vökum og vakna snemma

. Hægt er að sjá afrakstur glersmíðanna á Facebook síðunni minni en fyrir þá sem ekki eru með Facebook, þá má vel vera að ég setji inn myndir hérna líka en ætla þó ekki að gera það í þetta skiptið.
Milli jóla og nýárs fór ég svo með tengdó, Ásdísi og hennar systkinum upp í sumarbústað í Vaðnesi og var það hin fínasta ferð sem tók óvænta stefnu þegar Ásdís var að baka vöflur og fórum við heim fljótlega eftir það. Tek það samt skýrt fram að sú heimferð kemur vöflubakstrinum ekkert við eða neinum veikindum neins en ætla þó ekki að nefna hvað það var sem olli þessari heimferð

Á áramótunum var ég í Reykjavík og í fyrsta skipti síðan ég man eftir mér, þá keypti ég ekki neina flugelda!!! Ég gekk inn á flugeldasöluna og hreinlega fylltist valkvíða og þegar verðin bættust ofan á valkvíðann....þá var lítið hægt að gera en að vera flugeldalaus yfir áramótin!! Ég átti reyndar nokkrar rakettur síðan um síðustu áramót og ákvað ég að láta það bara duga

Fljótlega eftir áramótin fékk ég svar við maili sem ég sendi á þingmenn þann 30. desember 2009 og var það svar frá Ólínu Þorvarðardóttur. Hún var heldur betur grimm og bara dónaleg að mínu mati....hún er bara í þannig starfi að ef hún getur ekki tekið gagnrýni, þá verður hún að finna sér eitthvað annað að gera en að starfa á Alþingi. En svona svo fólk sjái og skilji kannski aðeins hvað ég er að fara með þessum orðum mínum, þá set ég hér inn bréfið sem ég sendi á þá þingmenn sem samþykktu þetta leiðindafrumvarp sem forsetinn síðan synjaði.
Mitt bréf hljóðaði svo:
Ég kýs þig ekki, þú kaust með IcesaveMeð því að samþykkja þetta reikna ég með því að þið hafið einnig fallist áþau orð sem féllu í fréttum um daginn að almenningur væri hreinlega ofheimskur til að taka afstöðu og kjósa um þetta mál.Að auki vil ég bæta við að allur þessi niðurskurður er til skammar og þásérstaklega sá niðurskurður sem hefur átt sér stað eða mun eiga sér stað íheilbrigðiskerfinu. Einnig munu ýmsar skattahækkanir ekki skila inni meiritekjum, þær munu frekar draga úr þeim þar sem fólk heldur frekar að sérhöndunum og spáir meira í hverja krónu sem það eyðir í t.d. matvæli.Gáfulegra hefði verið að halda sköttum í lágmarki og fá þær tekjur inn.Ég gæti haldið lengi áfram en ætla ekki að gera það og langar mig bara aðlýsa yfir vanþóknun minni á þessum gjörðum ykkar og vona hreinlega aðkjósendur í næstu alþingiskosningum muni eftir þessu og refsi ykkur með þvíað skila frekar inn auðu atkvæði eða kjósa e-h annan en ykkur.Með kveðjuSigurjón Valgeir.Svar hennar var síðan svona:
Skammastu þín fyrir aðra eins áramótakveðju til þeirra sem eru að vinna fyrir hagsmunum þínum og komandi kynslóða.
Skammastu þín fyrir að áreita með sjálfsbirgjungshætti og yfirlæti það fólk sem hefur lagt nótt við nýtan dag til þess að forða íslenskri þjóð frá gjaldþroti, og leggur þetta á sig undir skítkasti og öfgafullum hatursáróðri.
Við höfum ekki búist við neinu þakklæti - en það er ömurlegt að finna mannfyrirlitningu þína og ýmissa annarra í garð þeirra sem núna eru að vinna hið erfiða verk sem felst í því að endurreisa efnahagslífið og forða þjóðinni frá ennþá verra hruni en því sem dundi yfir okkur hausið 2008.
Ólína Þorvarðardóttir
Alþingismaður
s. 5630701 / 8923139
En að öðrum og skemmtilegri hlutum....ég er búinn að eiga afmæli. Núna er hægt að segja að ég sé orðinn 27 ára gamall. Það er alltaf undarleg tilfinning að eiga afmæli....þó maður sé ekki degi eldri en daginn áður og einnig er maður ekkert eldri en maður vill vera, þá er alltaf hálf skrítið að eiga afmæli. Ég veit ekki alveg hvað það er.....en það er eitthvað skrítið við það

Svona að lokum ætla ég að segja frá einu svolítið spes sem ég hef aldrei áður lent í.....ekki veit ég alveg hvers vegna þetta gerðist en þetta gerðist nú samt. Ég fékk hiksta eins og margir lenda oft í en hann hverfur fljótlega og gleymist. Ég fékk hiksta og var með þennan hiksta alveg þangað til ég fór að sofa og þegar ég vaknaði og fór á fætur.....þá var ég ennþá með hiksta!! Þetta var líka svo öfgakenndur hiksti.....ég alveg kipptist allur við og hann var undir það síðasta bara orðinn sár. Ég hef aldrei fengið hiksta sem stendur yfir í rúman sólarhring en allt getur nú gerst!! Sérstaklega þegar maður er undarlegur og sérstakur eins og ég

en hvar væri heimurinn án sérstaka fólksins?? Það væri hálf leiðinlegur heimur ef allir væru bara fullkomnir og enginn sérstakur til að vera, þó ekki örlítið frábrugðin fullkomna fólkinu

En fyrir þá sem þekkja mig ágætlega vita kannski að ég get orðið hálf heltekinn af hlutum og þá sérstaklega e-h sem margir gefast fljótlega upp á. Þannig var það um daginn að Guðlaug Stella kom heim með svona Rubix Cube (kubbur með lituðum kössum og á að raða heilli hlið þannig að litirnir passa saman) og þegar ég sá hann bað ég um að fá að prófa. Þessum kubb verður ekki skilað í bráð til Stellu, amk ekki fyrr en ég klára hann. Ég hef stundum staðið sjálfan mig að því að sitja í sófanum í nokkra klukkutíma og reyna að leysa þennan kubb og ég ætla ekki að gefast upp fyrr en mér hefur tekist það!!
En ætli ég láti þetta ekki duga í bili.....ég HVET þá sem detta hérna inn og lesa hingað niður að setja komment í kommentadálkinn....svona svo maður sjái hvort einhver kíki hérna inn eða hvort ég sé bara að skrifa þetta og sé sá eini sem les þetta